Zoeken

Week 18 #mijnmuzebos (Winter)



Het is een winterwonderland in #mijnmuzebos. Ooh, wat heb ik hier op gehoopt. Stiekem al maanden... Ik ben dol op seizoenen. Aan het einde van de lente heb ik zin in de warme zomeravonden, in de zomer is het mij te heet en verlang ik naar de vallende blaadjes tijdens een storm, in de herfst denk ik aan een pak sneeuw en midden in de winter kan ik niet wachten op groene blaadjes en de eerste geluiden van verliefde vogels. Nu met de klimaatverandering de maanden in Nederland steeds minder karakteristiek zijn voor het seizoen is dat wel even slikken. In de maanden november en december van 2020 waren er nul ijsdagen. Er was geen één dag met rijp aan de bomen, ik hoefde niet één keer de autoruiten te krabben. Het heeft gewoon niet gevroren op autoruit hoogte. Snif! Auw, mijn seizoenenhart. Gelukkig wel een aantal keer grondvorst, maar dat was het dan ook.

Groot was dus mijn blijdschap dat er sneeuw werd voorspeld. Het is gewoon een tovertruc, daarom is het zo leuk. Vooral bij de eerste paar keer dat het sneeuwt! Als het eens goed wit wordt dan kan een landschap in een klap een transformatie ondergaan, het kost geen enkele moeite om dan weer met een frisse blik naar het landschap voor je te kijken, of het nu je tuin is of een nationaal park, het is in een klap omgetoverd in een plek waar je alles weer wilt en kan (her)ontdekken.



Bij ons, de eerste-sneeuw-van-het-jaar-fanatiekelingen, spreek het ook direct het innerlijke kind aan, positieve herinneringen, zoals sleetje rijden en de eerste voetstappen maken in verse sneeuw, maar ook associaties met fantasy films en boeken. Denk aan Harry Potter films met beelden van een besneeuwd Zweinstein. Alles van jaren geleden verzameld zich weer ergens in je hoofd en geeft je dat verwonderlijke gevoel dat je heel snel en dik ingepakt naar buiten moet rennen om de eerste, dwarrelende vlokken te vangen in het kommetje van handen.

Grappig genoeg zie ik het nu ook bij mijn kinderen. Wat zijn ze blij met de sneeuw en wat spelen ze ineens lang buiten! Zeker maken we samen een sneeuwpop. In het familie album mag de jaarlijkse foto niet ontbreken van kindjes met rode wangen en glinsterende ogen, lachend rollend door een bult sneeuw. Heerlijk idyllisch allemaal.


Natuurlijk moest het dus zo zijn dat ik tijdens die eerst ochtend sneeuw direct naar #mijnmuzebos reed.

Stomme klimaatverandering! Het dooide alweer!! Onderweg ging het zelfs regenen in plaatst van sneeuwen. Zou ik nog op tijd zijn?! Wie weet kreeg ik wel geen kans meer dit jaar om sneeuw te fotograferen in het bos. We sprongen snel uit de auto. Jack moest even in een drafje achter mij aan, snel naar de ingang van het bos.

En daar! Sneeuw op alle takken, een witte ondergrond, een winterwonderland. Het is gelukt, we hebben het seizoen winter gezien en vastgelegd in #mijnmuzebos!



10 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven