Zoeken

Week 14 #MijnMuzebos (Herfst)


We zitten nog steeds in de donkere dagen voor kerst, wanneer ik vandaag een bezoek breng aan #mijnmuzebos. Over een paar dagen is het alweer de kortste dag van het jaar. De dag waar de zonsopgang en zonsondergang het dichtste bij elkaar liggen. Het klinkt erg donker en onheilspellend, zo'n lange zwarte nacht. Zo klinkt het al eeuwen. Vandaar dat er veel namen en tradities zijn rondom deze dag. Gelukkig hebben we de kerstboomlichtjes. Die maken dat we de donkere dagen gezellig doorkomen. De lichtpuntjes van elke straat, elk huis. We kunnen wel lichtpuntjes gebruiken. We zitten net als in april weer in een lockdown vanwege de hoge besmettingscijfers van het coronavirus. Jammer. Het is weer vroeg in de ochtend dat ik hier sta met Jack. We passeren donkere hoeken als we het bos binnenlopen. Spetteren door zwarte plassen op het beton pad. In het bos begint de zon te schijnen en hoe! Zo fel, dat ik moeite heb om mijn ogen open te houden wanneer ik er tegenin kijk. Echt een laaghangende winterzon. Zo eentje die levensgevaarlijk is bij het autorijden. Hier is het wel fijn, want het geeft de donkere takken een fel omringde rand wanneer de zon er van achteren op schijnt. De bomen zijn kromme silhouetten met gouden randjes. Het ziet er fotogeniek uit. De zonnestralen voelen zelfs in deze tijd van het jaar warm wanneer ik vanuit het donker, midden in een straal ga staan. De wind voel ik ook niet meer zo waaien. Of verbeeld ik me dat. We ploeteren door, het bospad is een modderpoel. Nog steeds is de hele bosgrond bezaaid met appels en peren. De regen heeft de sloten helemaal tot het hoogste punt gevuld. De felle zon laat het water glinsteren, ook hier hebben de bomen lampjes. Drupjes hangen in slingers om de takken.


In plaatst van focussen op de toekomst ga ik het deze week anders doen. Want wellicht het vooruitzicht van Code Zwart in ziekenhuizen, extra besmettelijke virusvarianten en maandenlange lockdowns maken de toekomst niet echt rooskleurig. Wat een heftige realiteit. Ik heb altijd de nijging ver vooruit te kijken. Bedenken (overanalyseren) wat er maanden vanaf nu allemaal goed en/of fout kan gaan. Deze weken voor kerst en Oud & Nieuw probeer ik niet verder dan een dag te kijken. Soms een uitstapje in mijn hoofd en in de agenda naar volgende week, maar verder niet. De rest maar in het donker houden. Ik heb er toch geen invloed op. Na de lockdown gaan we weer vooruit kijken. Deze week doen we de gordijnen dicht en cocoonen we in ons huis en in ons moment. Het donker omringt ons, maar binnen branden de lampjes. Charlie Mackesy omschreef dit mooi in een quote: 'When the big things feel out of control, Focus on what you love right under your nose.' Het zijn de langste nachten van het jaar. Donker heeft altijd iets verontrustend. Wat loert er in het onbekende. Vooral je gedachten zien er monsters in. Niemand kan in de toekomst kijken. Hoe ga je om met het donker?

Ik kruip gezellig onder de donkere deken van onwetendheid en nietwillenwetenheid deze dagen. Lichtpuntjes schijnen in het donker extra mooi. Fijne feestdagen! Denk om jezelf en je medemens.






11 keer bekeken

NEW ARRIVALS FOTOGRAFIE

INGRID LEEGTE

FOTOGRAFIE

Zwangerschap, Newborn, Puppy

Natuur, Wall-Art, Webshop

Ingrid Leegte

Kerspel 78

9951 VM Winsum

 

newarrivalsfotografie@hotmail.com                                 

Website: Ingrid Leegte © 2020

KVK nummer: 70362823

Zonder schriftelijke toestemming van de fotograaf mogen de beelden niet gebruikt of gekopieerd worden